Acceso libre ata completar aforo
A maior parte das nosas paisaxes forestais, como resultado dunha combinación de uso intenso secular e abandono recente, caracterízanse por ser moi monótonos, con baixa diversidade de especies e idades, sen claros nin descontinuidades. Isto faios moi vulnerables ao cambio climático, en especial os grandes incendios e as secas.
O reto é atopar unha forma viable de xerar heteroxeneidade paisaxística nun ámbito territorial de gran extensión. A solución será necesariamente complexa: silvicultura alí onde sexa rendible, traballos silvícolas subvencionados onde sexa necesario, pero tamén simulación de perturbacións mediante queimas prescritas ou recuperación de procesos ecolóxicos perdidos como a herbivoría. O problema acentúase se consideramos factores de sustentabilidade económica, e a falta de capital humano en moitas zonas.
